Çalışmalar

Her güzel yolculuğun bir sonu var. Türk Dünyası Gençlik Konseyi Kırgızistan Temsilciliği olarak yönetim kurulumuzla son kez bir araya gelmiş, geride bıraktığımız dönemi değerlendirmiştik. Birlikte gerçekleştirdiğimiz projeleri, yaşadığımız zorlukları ve gelecek dönem için yapılması gerekenleri konuştuk. Ardından, yıl boyunca emek veren yol arkadaşlarımıza teşekkür ederek sertifikalarını takdim ettik. Benim için bu toplantının anlamı biraz daha farklıydı. Mezuniyetimle birlikte büyük bir onurla yürüttüğüm Kırgızistan Temsilciliği görevimin de sonuna geliyordum. Bir avuç genç olarak çıktığımız bu yolda zamanla ne güzel dostluklar kurmuş, ne çok insanla tanışmış ve ne çok işe birlikte emek vermiştik. Bu fotoğrafta olan ve olmayan, yolumuzun bir yerinde bizimle yürüyen herkese bugün de gönülden teşekkür ediyorum. İyi ki yollarımız kesişmiş. Yolunuz açık olsun dostlarım.

Kırgızistan’daki son faaliyetlerimizden birinde Türk Dünyası Gençlik Konseyi olarak Umut Evi Yaşlı ve Engelli Bireyler Sosyal Bakım Kurumu’nu ziyaret etmiştik. Ata ve apalarımızla sohbet edip hayat tecrübelerini dinledik. Genel Merkezimizin destekleriyle hazırladığımız 10.000 Kırgız somu değerindeki temel ihtiyaç malzemelerini de kuruma ulaştırdık. İşin ilginç tarafı, yıllarca Kırgızistan’da Türk gençliği için çalışmışken buradaki son etkinliğimi hiç planlamadan yaşlılarımızı ziyaret ederek tamamlamış olmamdı. O gün bunun pek farkında değildim. Şimdi geriye dönüp bakınca, Kırgızistan’daki yolculuğumun böyle sonlanmış olması bana ayrı bir anlam ifade ediyor.

Kırgızistan’daki son günlerime yaklaşırken, ekibimle birlikte geriye güzel hatıralar bırakacak bir etkinlik daha gerçekleştirmiştik. Bir önceki yıl Manas Üniversitesi’nde başlattığımız Açık Hava Film Günleri’ni bu kez Türk Dünyası Gençlik Konseyi ve TTEÖMER Bişkek iş birliğiyle TTEÖMER yerleşkesine taşıdık. İki akşam boyunca yaklaşık 300 katılımcıyla yıldızların altında buluştuk; ilk gün “Yol Arkadaşım”, ikinci gün ise “Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu” filmlerini izledik. Birlikte güldüğümüz, duygulandığımız ve sohbet ettiğimiz, oldukça sıcak bir atmosfer vardı. Benim için bu etkinliği özel kılan yalnızca izlediğimiz filmler değildi. Yıllarca omuz omuza çalıştığım ekibimle, Kırgızistan’daki yolculuğumun sonlarına yaklaşırken böylesine güzel iki akşamı paylaşabilmekti. Bugün bile özlemle hatırladığım anılardan biri.

Kırgızistan’da geçirdiğim yılların en güzel kazanımlarından biri, farklı kurumlarla kurduğumuz dostluklar ve karşılıklı güven olmuştu. Türk Dünyası Gençlik Konseyi Kırgızistan Temsilciliği olarak, yol arkadaşlarım Umutcan Çelik, Azra Yüksel ve Mevlüt Camgöz ile birlikte Kırgızistan Gençlik Parlamentosu’nun 15. yıl kutlamalarına katılmıştık. Bakan yardımcısı, milletvekilleri ve çeşitli kamu kurumlarının temsilcilerinin bulunduğu programda, temsilciliğimiz adına kürsüye çıkarak bir tebrik konuşması yapma fırsatı buldum. Ev sahibi kuruma Atatürk portresi ve çiçek takdim ederek kardeşliğimizi küçük ama anlamlı bir hediyeyle ifade ettik. Kırgızistan’ın farklı şehirlerinden gelen gençlik temsilcileriyle tanışmak ve çalışmalarımızın ülkenin farklı bölgelerinde de takip edildiğini duymak ayrıca mutluluk vericiydi. Kendi ülkemizden uzakta böylesine güzel bir kabul ve samimiyetle karşılanmak, Kırgızistan’da kurduğumuz bağların benim için ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha hatırlatmıştı.

Manas Üniversitesi’nde başlayan çalışmalarımızı Kırgızistan’ın farklı üniversitelerine taşımak için önemli adımlar atmıştık. Kırgız Millî Üniversitesi’nin ardından bu kez Kırgızistan Devlet Teknik Üniversitesi’nde teşkilatlanma sürecimizi başlattık. TİKA tarafından kurulan Cezeri Lab gibi önemli yatırımlara ev sahipliği yapan bu üniversitede, sağlam ve sürdürülebilir bir gençlik yapılanması oluşturmayı hedefledik. Bu süreçte de en büyük sorumluluğu, o dönem başkan yardımcım olan yol arkadaşım Umutcan Çelik üstlenmişti. Görüşmelerden planlamaya kadar bütün operasyonu büyük bir özveriyle yürüttü. Benim için bu çalışmaların en güzel tarafı, birlikte kurduğumuz yapının yeni üniversitelere ulaşması kadar, ekip arkadaşlarımın inisiyatif alarak bu yolculuğu sahiplenmesiydi. Umutcan kardeşimin emeğini burada da özellikle anmak isterim.

Gençlik çalışmalarının yalnızca kültür ve sanatla sınırlı kalmaması, bilim ve teknoloji alanlarında da sorumluluk üstlenebilmek bizim için önemliydi. TİKA tarafından Kırgızistan Politeknik Üniversitesi bünyesinde kurulan Cezeri Lab'ın düzenlediği değerlendirme sürecine davet edilmiştik. Türkiye’de gerçekleştirilecek CezeriFest’e katılacak takımın belirlenmesi için akademisyenler ve TİKA yetkilileriyle birlikte oluşturulan jüride, yol arkadaşım Umutcan Çelik ile temsilciliğimiz adına görev aldık. Dört takımın projelerini değerlendirdiğimiz bu süreçte, bir ekibin Türkiye’de eğitim alma fırsatına ulaşmasına katkı sunmak bizim için oldukça anlamlıydı. Alışık olduğumuz organizasyonların dışında, gençlerin teknoloji alanındaki emeklerine ve heyecanlarına yakından şahit olduğumuz farklı ve güzel bir deneyimdi.

Manas Üniversitesi’nde kurduğumuz yapıyı başka üniversitelere de taşıyabilmek, Kırgızistan’daki en önemli hedeflerimizden biriydi. Kırgız Millî Üniversitesi Türkoloji Bölüm Başkanı Doç. Dr. Burul Elebesova’nın teklifi ve Genel Merkezimizin onayıyla bu hedefin ilk adımını atmıştık. Benim ve o dönemki başkan yardımcım Umutcan Çelik’in birlikte başlattığı bu süreç, Manas Üniversitesi dışındaki ilk teşkilatlanma girişimimiz olması bakımından ayrı bir önem taşıyordu. Mezuniyet tezimin yoğunluğuyla uğraştığım o günlerde sürecin sorumluluğunu büyük ölçüde Umutcan kardeşim üstlenmiş, görüşmeleri ve hazırlıkları özveriyle yürütmüştü. Bugün geriye dönüp baktığımda, bu çalışmanın en kıymetli tarafı yalnızca yeni bir üniversiteye ulaşmak değil, birlikte yola çıktığım insanların sorumluluk alarak bayrağı taşımaya devam etmesi. Hâlâ Kırgızistan’da aynı gayretle çalışan yol arkadaşım Umutcan’a buradan bir kez daha teşekkür ediyor, selam gönderiyorum.

Ramazan ayının yalnızca sofralarda değil, kültürümüzde ve sanatımızda da ayrı bir yeri var. Biz de bu güzel geleneği Kırgızistan’da yaşatmak ve biraz olsun eski Ramazan akşamlarının havasını kampüsümüze taşımak istemiştik. Türk Dünyası Gençlik Topluluğu olarak düzenlediğimiz Sahne-i Ramazan programında, “Ters Evlenme” adlı geleneksel orta oyununu ve meddah gösterisini yaklaşık 300 izleyiciyle buluşturduk. Üstelik Kırgızistan’da pek rastlanmayan Ramazan şerbetini de kendi ellerimizle hazırlayıp program sonunda misafirlerimize ikram ettik. Perde arkasında onlarca kişinin gönüllü emeği vardı. Başta o dönem Tiyatro Kulübümüzün başkanlığını üstlenen yol arkadaşım Azra Yüksel olmak üzere, bu güzel akşamın gerçekleşmesine katkı sunan herkese bugün bir kez daha teşekkür etmek isterim. Geriye dönüp baktığımda, sahnedeki gösteriler kadar perde arkasındaki dostluğu ve dayanışmayı da tebessümle hatırlıyorum.

Bazen insanları bir araya getirmek için bir fincan kahve yeterli olabiliyor. Ramazan ayında, iftar sonrasında Oba Çay Bahçesi’nde düzenlediğimiz Bi’Kahve atölyesinde Türk kahvesinin tarihini ve kültürümüzdeki yerini konuşmuş, geleneksel pişirme yöntemlerini birlikte deneyimlemiştik. Kahvelerimizi kendimiz hazırlayıp sohbet ettiğimiz bu etkinlik, beklediğimizden de güzel bir ilgi görmüştü. Katılımcılar tarafından çok sevilen bu buluşma, büyük organizasyonların yanında küçük ama samimi etkinliklerin de ne kadar kıymetli olabileceğini bize bir kez daha göstermişti.

Kırgızistan’da ülkemizi temsil etme fırsatı bulduğumuz güzel çalışmalardan biri de Türkiye Tanıtım Günleri olmuştu. Orta Asya Amerikan Üniversitesinin daveti üzerine, Türk Dünyası Gençlik Konseyi Kırgızistan ekibi olarak Kültür Tanıtım Günleri’ne katılmıştık. Türkiye standımızda yaklaşık 250 ziyaretçiye Türk kahvesi ve lokum ikram ederken, ülkemizin tarihî ve turistik güzelliklerini yansıtan küçük bir fotoğraf sergisi de hazırladık. Organizasyon komisyonundan aldığımız olumlu değerlendirmeler ve standımızın en iyi stant olarak takdir edilmesi, hepimizi ayrıca mutlu etmişti. Farklı ülkelerden insanlara Türkiye’yi anlatabilmek ve kültürümüzü bizzat tanıtabilmek, Kırgızistan’da yürüttüğümüz gönüllü çalışmaların benim için en anlamlı yanlarından biriydi.

Kırgızistan’daki çalışmalarımızda yalnızca tek seferlik etkinlikler düzenlemekle kalmayıp devamlılığı olan projeler geliştirmeye de önem vermiştik. Daha önce TTEÖMER bünyesinde başlattığımız diksiyon ve etkili konuşma eğitimlerini bir adım ileri taşıyarak, TTEÖMER Müdürü Sayın İlyas Süt ile gerçekleştirdiğimiz görüşmeler sonucunda Türk Dünyası Gençlik Konseyi iş birliğiyle Tiyatro Kulübü’nün kuruluşuna öncülük ettik. Türkçesini geliştirmek isteyen öğrencilerin ücretsiz katılabileceği, düzenli tiyatro eğitimleri ve sahne çalışmalarına dayanan bir program hazırladık. Bizim için bu projenin en kıymetli yanı, başladığımız bir çalışmayı kurumsal bir iş birliğine dönüştürerek bizden sonra da sürdürülebilecek bir yapı oluşturma gayretimizdi.

Üniversitemize kazandırdığımız Türk Dünyası Gençlik Söyleşileri serisinin ikinci buluşmasında bu kez oldukça özel bir ismi ağırlamıştık. Everest’in zirvesine ulaşan ilk Kırgız dağcı, Guinness Dünya Rekoru sahibi ve Kırgızistan Dağcılık ve Tırmanma Sporları Federasyonu Başkanı Eduard Kubatov ile bir araya geldik. Üniversitemiz Rektörü ve yönetiminin de katıldığı Beşparmak Çadırı’ndaki programda, 210 katılımcıyla birlikte dağcılığın zorluklarını, azmi ve başarıya giden yolu konuştuk. Dünyanın en yüksek zirvesine ulaşmış bir ismin deneyimlerini doğrudan dinlemek, kendi hedeflerimize ve önümüzdeki uzun yolculuğa farklı bir gözle bakmamızı sağlamıştı. Söyleşi serimizin böylesine kıymetli konuklarla devam etmesi, ekibimle birlikte başlattığımız bu projenin en güzel karşılıklarından biriydi.

Türk dünyasına dair bilgi birikimimizi eğlenceli bir rekabet ortamında sınamak ve kampüsümüzde farklı bir heyecan oluşturmak amacıyla Turan Bilgi Yarışması’nı düzenlemiştik. 32 takımın katıldığı yarışmada genel kültür, tarih ve Türk dünyası üzerine sorularla hem öğrendik hem de kıyasıya mücadele ettik. Takım isimleri de en az yarışmanın kendisi kadar renkliydi. Birinciliği Jose Mourinho, ikinciliği Ekmekte Protein Arayanlar, üçüncülüğü ise Чырак takımı kazandı. Anlaşılan Mourinho bu kez kupayı futbol sahasında değil, bilgi yarışmasında kaldırmıştı. Topluluk üyelerimizin gönüllü katkılarıyla ilk üç takıma toplam 5.000 TL karşılığı Kırgız Somu nakit ödül, kupa ve madalyalar takdim ettik. Kendi imkânlarımız ve ekip dayanışmamızla gerçekleştirdiğimiz, geriye güzel hatıralar bırakan organizasyonlarımızdan biriydi.

Türk Dünyası Gençlik Konseyi Kırgızistan Temsilciliği olarak, davet üzerine Azerbaycan–Kırgızistan Gençlik Konferansı’na katılmıştık. Kırgızistan Millî Kütüphanesinde, İslahatçı Gençler Kamu Birliği ve Kırgızistan Gençlik Parlamentosunun ev sahipliğinde düzenlenen konferansta; iki kardeş ülke arasındaki ilişkileri, eğitim ve inovasyon alanındaki iş birliği fırsatlarını ve gençliğin ortak geleceğini ele alma imkânı bulduk. Farklı gençlik kuruluşlarının temsilcileriyle tanışarak gelecekteki ortak çalışmalar için yeni bağlantılar kurduk. Türk dünyası gençliği arasındaki dayanışmanın yalnızca söylemde kalmayıp somut iş birliklerine dönüşmesi gerektiğine inanan biri olarak, bu buluşmayı değerli bir deneyim olarak hatırlıyorum.

Farklı alanlarda kendini geliştirmiş ve çalışmalarıyla öne çıkan isimlerle bir araya gelmek amacıyla Türk Dünyası Gençlik Söyleşileri programımızı başlatmıştık. İlk konuğumuz, Kırgızistan’ın tanınan sosyal medya içerik üreticilerinden Tilek Mirlan (Tilimpoz) olmuştu. Üniversitemiz yöneticilerinin de katıldığı programda, 180 katılımcıyla birlikte dilin önemi, kültür ve gençlik çalışmaları üzerine samimi ve etkileşimli bir sohbet gerçekleştirdik. Zamanla üniversitemize ve diğer öğrenci topluluklarına örnek olan bu söyleşi formatı, ekibimle birlikte üniversitemizin sosyal ve kültürel hayatına kazandırmış olmaktan mutluluk duyduğum çalışmalardan biri olarak hafızamda yer edindi.

ürk dünyasının farklı ülkelerinden gelen genç sporcuları bir araya getiren bu önemli organizasyonda biz de sorumluluk üstlenmiştik. Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Rektörlüğünün topluluğumuzun organizasyonel tecrübesine duyduğu güven doğrultusunda, Türk Dünyası Gençlik Topluluğu olarak 60 gönüllü öğrencimizle görev aldık. Türk Devletleri Teşkilatı Türk Üniversiteler Birliği çatısı altında düzenlenen oyunlarda saha koordinasyonu, misafir ülkelerden gelen sporcuların karşılanması ve yönlendirilmesi ile organizasyonun işleyişine destek sağladık. Türk dünyasının dört bir yanından gelen gençlerle aynı heyecanı paylaşmak ve böylesine önemli bir organizasyonun parçası olmak bizim için kıymetli bir deneyimdi.

Kırgızistan’daki çalışmalarımızda çocuklarımızı da unutmadık. Türk Dünyası Gençlik Konseyi ve Bişkek Park iş birliğiyle düzenlediğimiz Çocuk Şenliği’nde, gönüllü gençlerimizle birlikte binlerce çocuğun mutluluğuna ortak olmuştuk. Kıymetli hocamız Öğr. Gör. Erdoğan Eğmen’in yönetmenliğinde; Azra Yüksel, Burak Zeren, Hilal Çetin, Akhyelik Serik, Umutcan Çelik ve benim de aralarında bulunduğum gönüllü oyuncu ekibimizle, Dostluk Gemisi tiyatro oyunumuzu tamamen Kırgız Türkçesiyle minik izleyicilerimizle buluşturduk. Diğer gönüllü üyelerimizin de özverili katkılarıyla yüz boyama, balon atölyeleri ve çeşitli etkinlikler düzenleyerek iki gün boyunca çocuklarımızla bir aradaydık. Hep birlikte verdiğimiz emeğin binlerce çocuğun yüzünde tebessüme dönüşmesi, bu projenin bizim için en kıymetli yanıydı.

Üniversite hayatının dersliklerle sınırlı kalmaması gerektiğine inanarak kampüsümüzde gençleri bir araya getirecek farklı etkinlikler düzenlemeye gayret etmiştik. Bu düşünceyle Türk Dünyası Gençlik Topluluğu olarak Manas Üniversitesi tarihinde bir öğrenci topluluğu tarafından gerçekleştirilen ilk açık hava sinema etkinliğine imza attık. İki gün boyunca ücretsiz olarak düzenlediğimiz film gösterimleriyle kampüsümüzü açık hava sinemasına dönüştürdük. Gençlerin birlikte vakit geçirdiği, güzel hatıralar biriktirdiğimiz ve üniversitemizin sosyal yaşamına renk kattığımız çalışmalarımızdan biriydi.

Kırgızistan’da iz bırakmasını arzu ettiğimiz çalışmalarımızdan biri de Dostluk Gemisi projesiydi. Türkiye’den gelen gençlerimizle Bişkek teşkilatımızın omuz omuza hazırladığı bu projeyle, Celalabad bölgesindeki köylerde yaşayan ve daha önce tiyatroyla tanışma fırsatı bulamamış 1.600’den fazla çocuğumuza ulaştık. Kıymetli hocamız Öğr. Gör. Erdoğan Eğmen’in yönetmenliğinde; Azra Yüksel, Burak Zeren, Hilal Çetin, Akhyelik Serik Umutcan Çelik ve benim de aralarında bulunduğum gönüllü oyuncu ekibimizle tiyatro oyunumuzu tamamen Kırgız Türkçesiyle sahneledik. Üç gün boyunca köy okullarını ziyaret ederek yalnızca bir tiyatro oyunu sergilemekle kalmadık, kardeşliğin ve ortak kültürümüzün birleştirici gücüne de bir kez daha şahit olduk. Bugün geriye dönüp baktığımda, çocukların yüzündeki mutluluğu ve gençlerimizin ortaya koyduğu gönüllü emeği bu projenin en kıymetli kazanımı olarak görüyorum.

Türk Dünyası’nın tarihî şahsiyetlerini ve ortak kültürel mirasını gençlerimizle buluşturmak amacıyla Kökler Sergisi’ni hayata geçirmiştik. Üniversitemizde bir ilke imza atarak Cengiz Aytmatov Kampüsü’nün farklı noktalarında gezici bir sergi düzenledik. Öğrencilerin günlük yaşamlarının içinde tarihle ve sanatla karşılaşmalarını istediğimiz bu çalışma, alışılmış sergi anlayışının dışına çıktığımız güzel projelerimizden biriydi.

ırgızistan’da gençlerin kendilerini Türkçeyle daha doğru ve etkili ifade edebilmelerine katkı sunmak amacıyla TTEÖMER ve Türk Dünyası Tiyatro Topluluğu iş birliğinde bir diksiyon kursu düzenlemiştik. Kıymetli hocamız Öğr. Gör. Erdoğan Eğmen’in gönüllü eğitmenliğinde, gençlerimizle birlikte hitabetten beden diline, vurgu ve tonlamadan doğru telaffuza kadar pek çok konuda çalışma fırsatı bulduk. Türkçemizin güzelliklerini birlikte keşfettiğimiz, geriye güzel hatıralar bırakan çalışmalarımızdan biriydi.

Kırgızistan’daki faaliyetlerimizde yalnızca üniversiteli gençlerle değil, liseli kardeşlerimizle de bir aradaydık. Bu kapsamda Bişkek Türk Anadolu Lisesi’nde, gönüllü eğitmenlerimiz Mehmet Yıldırım ve Perizat Aitmamatova’nın katkılarıyla Türk Halk Oyunları Kulübü’nü kurduk. Gençlerimizle birlikte kültürümüzü yaşatmak ve halk oyunlarımızı gelecek nesillere aktarmak için güzel bir adım attık. Bugün hâlâ faaliyetlerini sürdüren bu kulübün kuruluşunda emeğimizin olması ise bizim için ayrı bir mutluluk ve gurur kaynağı.